عایق کاری بام تخت با قیرگونی یا ایزوگام

معمول ترین روش آب بندی بام ها و سایر قسمت های ساختمان استفاده از قیروگونی و ایزوگام است . قبل از عایق کاری باید خصوصیات بام از لحاظ سطح ، تعداد لوله های بخاری ، فاضلاب و هواکش که در نقشه ساختمان مشخص گردیده است در نظر گرفته شود . بر مبنای آن زیر سازی ، شیب و جهت آن ، تعداد لایه و نوع پوشش به طریق زیر طرح ریزی گردد.

زیر سازی :

زیر سازی بام باید به اندازه کافی محکم باشد چنانکه از وارد شدن وزن قابل توجه ای بر آن تغییر مکان ندهد . از این روی باید از پوکه با سیمان و یا سیمان اسفنجی که سبک و محکم است استفاده شود . و روی آن با قشری صاف از ملات ماسه سیمان پوشانده شود ( یک قسمت سیمان و چها قسمت ماسه ) .

در مواردی که زیر عایق کاری آسفالت شود احتیاج به استفاده از سیمان نیست .

شیب :

ایجاد شیب برای رها شدن آب باران به داخل فاضلاب است که حداکثر تا 10 درجه ( در نقاط بارانی باید حداکثر شیب اعمال گردد ) شیب می رسد .

 

لایه ها :

تعداد لایه های مربوط به نوع پوشش ( لایه قیرگونی یا ایزوگام ) ، شرایط جوی و نوع استفاده از عایق دارد . عایق کاری پشت بام با  ایزوگام  یک لایه با هم پوشانی کافی و برای قسمت هایی مانند کولر آبی دو لایه استفاده می شود . حداقل ارتفاع عایق مانند  ایزوگام از کف تمام شده بام 15 سانتی متر پیشنهاد می شود که با توجه به شرایط اقلیمی هر منطقه متغیر خواهد بود .

 

نوع پوشش :

پوشش اخری ممکن است آسفالت و یا فرش سیمانی ( موزائیک ) یا ایزوگام باشد که به ترتیب باید به صورت زیر انجام گیرد .

1- آسفالت : از آسفالت بعد از اتمام عایق کاری با قیر و گونی استفاده شود .

2- فرش : پس از عمل عایق کاری که شامل ایزوگام یا قیرگونی است با گستردن لایه ای از ماسه نرم و حفظ شیب و جهت آن باید با موزائیک فرش شود .

3 – ایزوگام : که در اینصورت نیاز به آسفالت یا فرش سیمانی نیست .

 

جزئیات عایق کاری انتهای لوله هواکش فاضلاب روی بام لایه های عایق قائم دیوارها دست انداز پیرامون بام :

دور محل عبور کانالهای کولر ،هواکش ها، دودکش ها ، لوله های تاسیسات و مانند این ها را باید حداقل 30 سانتی متر بالاتر از سطح بام اجرا نموده و به عرض حداقل 10 سانتی متر به صورت افقی روی دیوار برگردان و لایه محافظ عایق ایزوگام یا قیرگونی روی آنها را اجرا شود .